makrojęzyk

Makrojęzyk (ang. macrolanguage) – jednostka klasyfikacyjna wprowadzona przez międzynarodowy standard ISO 639. Używa się jej w odniesieniu do języków, które mają kilka odmian, nie zawsze wzajemnie zrozumiałych, ale które ze względów pozajęzykowych (kulturowych, politycznych, etnicznych, religijnych itd.) traktowane są jako warianty tego samego języka. Niektóre języki mają kilkadziesiąt takich wariantów (np. arabski 30, keczua 44, zapotecki aż 58). W wielu przypadkach wiąże się to z występowaniem dyglosji: gdy istnieją różne dialekty/języki wywodzące się ze starszej mowy, cieszącej się prestiżem jako „klasyczna” i nadal używanej jako łącznik komunikacyjny pomiędzy użytkownikami różnych lokalnych bytów językowych. Typowym przykładem jest standardowy język arabski. Kategoria ta ma również zastosowanie w sytuacjach, gdy pewne wzajemnie zrozumiałe byty są traktowane z przyczyn socjopolitycznych jako osobne języki, choć z punktu widzenia lingwistycznego można je klasyfikować jako jeden język. Makrojęzyki są rejestrowane i katalogowane przez instytucję SIL International.