Tętnica środkowa mózgu

Tętnica środkowa mózgu (łac. arteria cerebri media) – jedna z dwóch końcowych gałęzi tętnicy szyjnej wewnętrznej. Biegnie jako przedłużenie tętnicy szyjnej wewnętrznej, podczas gdy drugie odgałęzienie – czyli tętnica przednia mózgu – odchodzi od tętnicy szyjnej wewnętrznej niemal pod kątem prostym. Niezaliczana do koła tętniczego Willisa. W przebiegu tętnicy środkowej mózgu wyróżnia się trzy części: klinową (M1), wyspową (M2) i korową (M3, M4 i M5). Tętnica środkowa mózgu oddaje dwie grupy odgałęzień: * gałęzie środkowe biegnące do wnętrza półkul mózgu; * gałęzie korowe, unaczyniające korę głównie płata czołowego, ciemieniowego, skroniowego i wyspy. Niedrożność tętnicy środkowej mózgu w wyniku zakrzepu lub zatoru prowadzi do zawału mózgu, którego objawami są: * przeciwstronny niedowład połowiczy; * zwrot gałek ocznych w kierunku ogniska zawału; * niedoczulica połowicza i lub kwadrantowe jednoimienne; * afazja w przypadku uszkodzenia półkuli dominującej; * przeciwstronny zespół nieuwagi stronnej. Ewentualnie przy niedrożności obejmującej dalsze odgałęzienia mogą pojawiać się tylko niektóre z tych objawów. Jeśli nie ma pełnej niedrożności, a tylko zwężenie, objawy mogą być przemijające (TIA).