monogatari

Monogatari (jap. 物語 mono-gatari; opowiadanie [o rzeczach, sprawach]) – forma literacka w tradycyjnej literaturze japońskiej, opowieść, forma narracyjna wykształcona w okresie Heian. Termin obecnie szerszy, obejmujący znaczeniowo gatunki epickie (powieść, opowiadanie, czy nowelę). Wyróżnia się wiele rodzajów monogatari, np.: * denki-monogatari (jap. 伝奇物語, opowieści fikcyjne, romantyczne), * uta-monogatari (jap. 歌物語, opowieści do pieśni), * shajitsu-monogatari (jap. 写実物語, opowieści realistyczne), * rekishi-monogatari (jap. 歴史物語, opowieści historyczne), * gunki-monogatari (jap. 軍記物語, opowieści wojenne), * setsuwa-monogatari (jap. 説話物語, opowieści narracyjne, anegdotyczne), * giko-monogatari (jap. 擬古物語, opowieści imitujące styl klasyczny) i in. Monogatari uważane za najbardziej znane, a jednocześnie jedne z najstarszych to: * Genji monogatari (jap. 源氏物語; Opowieść o [Księciu] Genjim, autorstwa Murasaki Shikibu) * Ise monogatari (jap. 伊勢物語; Opowieści z Ise), * Heike monogatari (jap. 平家物語, opowiadająca o wojnie Genpei toczonej między klanami Taira oraz Minamoto).