Masyw Mont Blanc (wł. Massiccio del Monte Bianco, fr. Massif du Mont-Blanc) – masyw górski w Alpach Zachodnich. Leży na pograniczu Szwajcarii (kanton Valais), Francji (departamenty Górna Sabaudia i Sabaudia) i Włoch (region Dolina Aosty). Nazwa masywu pochodzi od najwyższego szczytu – Mont Blanc, który osiąga 4808,72 m i jest zarazem najwyższym szczytem całych Alp. Geografowie większości krajów, w tym polskich, uznają masyw Mont Blanc za samodzielny masyw, nie należący do żadnego pasma Alp. Geografowie włoscy uważają masyw Mont Blanc za część Alp Graickich. Innego zdania są geografowie francuscy uważając, że masyw Mont Blanc należy do Alp Sabaudzkich. Przełęcz Col du Grand Ferret oddziela masyw Mont Blanc od Alp Pennińskich, a dolina rzeki Arve i przełęcz Col des Montets od Prealp Francuskich. Od Alp Graickich masyw oddziela Mała Przełęcz Świętego Bernarda. Z ogólnej liczby 82 szczytów powyżej 4000 m n.p.m.w całych Alpach, 28 znajduje się w Masywie Mont Blanc. Po francuskiej stronie z masywu wypływają rzeki Arve i Isère. Po włoskiej stronie rzeka Dora Baltea, a po szwajcarskiej lewe dopływy Rodanu. Masyw można podzielić na osiem, dość wyraźnie wyodrębnionych, grup górskich. Są to (licząc od północy): * Trient, * Argentière, * Triolet-Verte, * Jorasses, * Aiquilles de Chamonix, * Mont Blanc, * Trélatête, * Monte Berio Blanc-Mont de Mirande. Przebieg granicy włosko-francuskiej w rejonie szczytu Mont Blanc jest kwestią sporów. Według niektórych map i publikacji (głównie francuskich) granica przebiega przez Mont Blanc de Courmayeur, a więc Mont Blanc znajduje się na terytorium Francji. Według map i publikacji włoskich granica przebiega przez szczyt Mont Blanc. Pod masywem biegnie tunel o długości 11,6 km, który łączy miejscowość Courmayeur we Włoszech z Chamonix we Francji. Tunel zyskał złą sławę po wypadku z 24 marca 1999 r., kiedy to zapaliła się ciężarówka, zablokowała tunel i spowodowała pożar trwający 53 godziny. Zginęło wtedy 39 osób. Szczyty o wysokości ponad 4000 m n.p.m.: W Masywie Mont Blanc znajduje się jeszcze 18 wierzchołków mających powyżej 4000 m n.p.m. jednak nie spełniają one kryteriów (szczególnie jeśli chodzi o wybitność) aby je zakwalifikować jako szczyty. Są to (ostatnia kolumna to grupa górska): Schroniska: * Po stronie włoskiej: * Rifugio Francesco Gonella – 3071 m * Rifugio Monzino – 2590 m * Rifugio Torino – 3375 m * Rifugio Cesare Dalmazzi al Triolet – 2590 m * Rifugio Elena – 2062 * Rifugio Gabriele Boccalatte e Mario Piolti – 2803 m * Rifugio Elisabetta – 2195 m * Bivacco „Borelli Lorenzo” – 2325 m * Bivacco Piero Craveri – 3490 m * Bivacco Giuseppe Lampugnani – 3860 m * Bivacco Gervasutti – 2835 m * Bivacco della „Fourche" * Po stronie francuskiej: * Capanna Vallot – 4362 m * Rifugio dei Grands Mulets – 3051 m * Rifugio des Cosmiques – 3613 m * Rifugio del Goûter – 3817 m * Rifugio Alberto Primo – 2706 m * Rifugio di Tête Rousse – 3167 m * Po stronie szwajcarskiej: * Rifugio del Trient – 3170 m * Rifugio di Saleina – 2691 m
via Wikidata · CC0
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA
via Wikidata sitelinks · CC0
Discovered by embedding cosine similarity (sentence-transformers MiniLM, 384-dim).