Mora (wojsko)

Mora (stgr. μόρα – dosł. „część”, l.mn. morai) – największa jednostka organizacyjna armii spartańskiej, licząca na początku V wieku p.n.e. 1280 żołnierzy. Armia spartańska składała się z sześciu mor (jazdy i hoplitów), każda pod dowództwem . Jednostka ta dzieliła się na dwa po 640 ludzi, dowodzone przez . Lochos dzielił się na cztery , które składały się z czterech enomotii dowodzonych przez . Niejednakowa liczebność uzależniona była często od okoliczności, np. od stopnia mobilizacji lub strat poniesionych wskutek walk, wypadków albo chorób. Źródła starożytne podają różne wielkości zarówno samych mor – od 1000 do nawet 500 żołnierzy, jak i jednostek niższego rzędu. Lochosy liczące od 500 do nawet 300 ludzi porównywane są do współczesnych batalionów, dowodzone przez jednostki (po 150 hoplitów) – do kompanii, a 35-osobowe enomotie do plutonów. W późniejszych czasach liczebność oddziałów była niższa. Ksenofont w pierwszej ćwierci IV wieku p.n.e. podaje wielkość mory na 576 hoplitów z lochosem liczącym tylko 144 ludzi, gdy pentekostia miała ich wówczas 72, a enomotia – 36.