Neoewolucjonizm

Neoewolucjonizm − współczesny nurt w naukach społecznych nawiązujący do klasycznego ewolucjonizmu. Rezygnuje m.in. z tezy o jednokierunkowym rozwoju całej ludzkości od form prymitywnych do społeczeństwa cywilizowanego. Największy rozwój tego nurtu zauważa się po II wojnie światowej. Neoewolucjonizm posiada znaczących przedstawicieli także i dziś. Przedstawiciele: Talcott Parsons, Leslie White, Julian Steward, , Gerhard Lenski, Vere Gordon Childe, Walter Garrison Runciman, Marshall Sahlins. Cechy neoewolucjonizmu w porównaniu z klasycznym ewolucjonizmem: * odejście od analizy ewolucji całej ludzkości, na rzecz badania mniejszych jednostek - społeczeństw, kultur, cywilizacji, * odejście od wyznaczania stadiów ewolucji, na rzecz poszukiwania mechanizmów które do niej prowadzą, * unikanie wartościowania i porzucenie idei postępu, * unikanie twierdzeń deterministycznych, na rzecz probabilistycznych i stochastycznych, * częściowa inkorporacja osiągnięć ewolucjonizmu w biologii.