OCR-B
Sign in to saveOCR-B is a monospace font developed in 1968 by Adrian Frutiger for Monotype by following the European Computer Manufacturer's Association standard. Its function was to facilitate the optical character recognition operations by specific electronic devices, originally for financial and bank-oriented uses. It was accepted as the world standard in 1973. It follows the ISO 1073-2:1976 (E) standard, refined in 1979 ("letterpress" design, size I). It includes all ASCII symbols, and other symbols needed in the bank environment. It is widely used for the human readable digits in UPC/EAN barcodes. It is
Key facts
- Typeface.name
- OCR-B
- Typeface.image
- OCR-B.png
- Typeface.style
- Sans-serif
- Typeface.classifications
- Neo-grotesque
- Typeface.creator
- Adrian Frutiger
- Typeface.foundries
- Adobe Inc., Mergenthaler Linotype
- Typeface.creationdate
- 1968
- Typeface.based_on
- OCR-A
- Typeface.variations
- F2F OCRBczyk
via Wikipedia infobox
Wikidata facts
- Subclass of
- sans-serif typeface
- Designed by
- Adrian Frutiger
- Image
- OCR-B SP.svg
Show 2 more facts
- Commons category
- OCR-B
- inception
- 1968-00-00
Sources (1)
via Wikidata · CC0
Article · Polski
OCR-B – krój pisma so stałej szerokości przeznaczony do automatycznego rozpoznawania znaków pisma (Optical Character Recognition – OCR), zaprojektowany przez szwajcarskiego typografa Adriana Frutigera przy współpracy z Nicole Delamarre i Andre Gürtlerem. Projekt na zlecenie firmy Monotype powstał w 1967. Pismo zostało włączone do zaleceń Międzynarodowej Organizacji Standaryzacyjnej ISO. Organizacja GS1 zaleca stosowanie tego kroju do przedstawiania cyfr pod kodem kreskowym EAN-8 i EAN-13. Krój ten jest stosowany w strefach MRZ paszportów, dowodów osobistych i polskich dowodów rejestracyjnych. Autorzy kroju nie umieścili w nim polskich znaków diakrytycznych. W toku badań nad budową klasyfikatora czytnika polskiej wersji maszynopisowych znaków OCR-B trzeba było opracować ich nowe wersje. Tę pracę wykonały w Ośrodku Pism Drukarskich Elżbieta Krużyńska i Helena Nowak. Projekty zaakceptowano w Instytucie Organizacji i Kierowania PAN.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA