Peter Tazelaar

Peter Tazelaar (Fort de Kock (Nederlands-Indië ), 5 mei 1920 – Hindeloopen , 6 juni 1993 ) was een Nederlands verzetsstrijder die eerst als Engelandvaarder uit Nederland vertrok en later als spion terugkeerde naar Nederland. Hoewel zijn missie grotendeels mislukte, ontving hij in 1944 toch de Militaire Willems-Orde . Na de oorlog fungeerde Tazelaar enige tijd als adjudant "Adjudant (rang)") van koningin Wilhelmina , samen met zijn vriend Erik Hazelhoff Roelfzema . Tazelaar werd in september 1938 geïnstalleerd als adelborst bij het Koninklijk Instituut Marine te Den Helder . In 1939 onderbrak hij zijn studie voortijdig.[[1]]( Hij verhuisde naar Groningen "Groningen (stad)") , waar hij zich inschreef bij de Zeevaartschool . Na terugkeer in Groningen eind mei 1940 kwam Tazelaar in contact met adelborst Johan Birnie . Omdat het Koninklijk Instituut Marine gesloten was, ging Birnie medicijnen studeren in Groningen. Uit kringen van adelborsten en cadetten ontstond in de zomer van 1940 een verzetsgroep , die later op zou gaan in de Ordedienst . Geestelijk vader was Johan Schimmelpenninck uit Den Haag (verzetsnaam: Oom Alexander). Schimmelpenninck stelde Birnie aan als zijn contactpersoon in Groningen. Via Birnie werd Tazelaar geïntroduceerd bij de Ordedienst in Den Haag. Omdat zijn verzetsgroep geen rechtstreeks contact had met het Verenigd Koninkrijk werd besloten dat Tazelaar naar Engeland zou gaan. Begin juni 1941 monsterde hij als stoker aan op het onder Panamese vlag varende, Zwitserse vrachtschip St-Cergue . Het schip lag in de haven van Schiedam . Het zou naar New York "New York (stad)") gaan om graan op te halen voor de Duitsers. Aan boord van dit schip waren ook vier andere Engelandvaarders , Gerard Volkersz , Toon Buitendijk") en twee Leidse studenten, Bram van der Stok en Erik Hazelhoff Roelfzema . Bij de Faeröer -eilanden konden ze overstappen op de Britse kruiser Devonshire . Na een kort verblijf op een van de eilanden bereikten zij het Verenigd Koninkrijk. In eerste instantie was het moeilijk om contact te krijgen met het bezette Nederland. Op een gegeven moment kregen Tazelaar en zijn vrienden contact met koningin Wilhelmina en haar schoonzoon prins Bernhard. Ze konden zelfs gaan wonen in het appartement bij het huis van Wilhelmina. Van der Stok had een plan bedacht om personen in bezet Nederland aan land te zetten en op te pikken per boot. Na aankomst in Engeland werkte Hazelhoff Roelfzema dit plan uit en kreeg de opdracht van koningin Wilhelmina en de Britse geheime dienst om het plan onder de naam Contact Holland uit te voeren. De eerste agent die per boot aan land gezet werd was Peter Tazelaar. Hij werd op 23 november 1941 bij de pier van Scheveningen aan land gezet. Samen met de eerder per parachute gedropte marconist Johannes ter Laak") zou hij een radioverbinding met het Verenigd Koninkrijk tot stand brengen. Hiervan kwam aanvankelijk weinig terecht doordat de radiozender tijdens de dropping defect was geraakt. Met zijn door Londen meegegeven identiteitspapieren en muntgeld kon Tazelaar niets beginnen: die waren in bezet Nederland niet meer in gebruik. Ten einde raad zocht hij, tegen zijn instructies in, contact met zijn vroegere mede-adelborst Gerard Dogger , die over een netwerk in het verzet beschikte. Zo kwam hij in contact met Aart Alblas , die wel een werkende zender had. De tweede opdracht van Tazelaar betrof het meenemen van twee belangrijke personen naar het Verenigd Koninkrijk. Ook dit lukte niet, omdat op 17 januari 1942 de motorboot met Erik Hazelhof Roelfsema in plaats van bij Scheveningen bij Katwijk terechtkwam. Bij de mislukte operatie werden Wiardi Beckmann en Frans Goedhardt gearresteerd. Nu werd het te gevaarlijk voor Tazelaar om in Nederland te blijven. Eind januari 1942 vertrok hij door een plan van Adrien 'Broer' Moonen samen met Dogger via de Van Niftrik-route naar Zwitserland. Via Frankrijk, Spanje en Portugal bereikten zij in april 1942 het Verenigd Koninkrijk. Terug in Londen waar