Piotr Fedders

Waldemar Piotr Aleksander Fedders (ros. Пётр Александрович Феддерс, ur. 17 czerwca 1868 w Kazaniu, zm. w 1936 w Mitawie na Łotwie) – architekt rosyjski, wykładowca Politechniki Warszawskiej. Początkowo uczył się w domu. W roku 1888 uzyskał świadectwo ukończenia sześciu klas szkoły realnej i rozpoczął studia na CesarskiejAkademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. Studia ukończył w roku 1894, uzyskując tytuł artysty I stopnia. Podczas studiów otrzymał dwa srebrne medale za malarstwo, dwa srebrne i mały złoty medal za architekturę. Po studiach pracował jako architekt w zakładach zbrojeniowych w Siestroriecku. W roku 1898 na zaproszenie architekta Leontija Benois przybył do Warszawy by współpracować w realizacji soboru św. Aleksandra Newskiego. Nadzorował też budowę zaprojektowanej przez Benois cerkwi garnizonowej ś. Martyniana (obecnie katedra polskokatolicka) przy ul. Szwoleżerów 2. W roku 1901 został powołany na wykładowcę architektury na Politechnice Warszawskiej. W roku 1907 został wybrany członkiem komitetu zarządzającego uzdrowiskiem w Ciechocinku. W roku 1915 opuścił Warszawę wraz z administracją rosyjską, zmarł na Łotwie w roku 1936. Pochowano go na Cmentarzu Leśnym w Rydze. Pozostawił w Warszawie wiele realizacji utrzymanych w stylach historycznych.