wektor Poyntinga

Wektor Poyntinga – wektor określający powierzchniową gęstość strumienia mocy przenoszonej przez pole elektromagnetyczne. Nazwany na cześć odkrywcy Johna Henry’ego Poyntinga (1852–1914). Wektor jest określony jako iloczyn wektorowy wektorów natężeń pola elektrycznego i magnetycznego. gdzie: – wektor Poyntinga, – natężenie pola elektrycznego, – natężenie pola magnetycznego. Wielkość ta opisuje powierzchniową gęstość strumienia mocy przenoszoną przez pole elektromagnetyczne. Jednostką wektora Poyntinga w układzie SI jest W ośrodku liniowym natężenie pola magnetycznego H jest proporcjonalne do indukcji magnetycznej B: gdzie – przenikalność magnetyczna ośrodka. Wektor Poyntinga dla ośrodka magnetycznie liniowego można wyrazić wzorem: gdzie: – przenikalność magnetyczna.