orzecznik
Sign in to saveAlso known as predicative expression, complement (linguistics), PRED
część orzeczenia imiennego stanowiąca dopełnienie zdaniowe łącznika i orzekająca o podmiocie
Article · Polski
Orzecznik – część orzeczenia imiennego stanowiąca dopełnienie zdaniowe łącznika i orzekająca o podmiocie. Orzecznik najczęściej występuje jako: * rzeczownik (Kazik jest pracusiem) * przymiotnik (Kazik jest pracowity) * przysłówek (Na koncercie było głośno) * zaimek (Kazik nie jest tobą). W języku polskim orzecznik rzeczownikowy stoi zazwyczaj w narzędniku, natomiast przymiotnikowy w mianowniku. W funkcji orzecznika występuje najczęściej rzeczownik lub przymiotnik, ale rolę tę może pełnić także imiesłów przymiotnikowy (bierny lub czynny), przysłówek (w tym odimiesłowowy), zaimek, liczebnik, wyrażenie przyimkowe. Orzecznik można wyrazić w postaci szeregu (Kazik jest pilny i pracowity).
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA
Available in 23 languages
- Español
- Français
- Deutsch
- 中文
- Русский
- Português
- Belarusian
- Catalan
- Esperanto
- Estonian
- Finnish
- Greek
- Icelandic
- Nederlands
- Northern Sami
- Norwegian Nynorsk
- Polski
- Romanian
Show 4 more
via Wikidata sitelinks · CC0