Vooruitstrevende Volkspartij

De Vooruitstrevende Volkspartij (Duits: Fortschrittliche Volkspartei) was een links-liberale partij die bestond aan het einde van het Duitse Keizerrijk. De Vooruitstrevende Volkspartij (FVP) kwam op 6 maart 1910 tot stand na een fusie van de (Freisinnige Volkspartei), de (Freisinnige Vereinigung), de (Demokratische Union) en de (Deutsche Volkspartei). Anders dan de conservatieve Nationaal-Liberale Partij was de FVP voorstander van het afschaffen van het ongelijke drieklassenkiesrecht in Pruisen en Brunswijk. In 1912 sloot de FVP een verkiezingsalliantie met de Sociaaldemocratische Partij van Duitsland (SPD, Sozialdemokratische Partei Deutschlands). Bij de Rijksdagverkiezingen van 1912 behaalde de FVP 12,3% van de stemmen, goed voor 42 zetels in de Rijksdag. Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog steunde de FVP de regeringspolitiek, maar in 1917 stond de FVP, samen met de Centrumpartij en de Meerderheids Sociaaldemocratische Partij van Duitsland (MSPD) aan de wieg van de . Er werd sindsdien nauw samengewerkt met de Centrumpartij, de NLP en de MSPD. In september 1918 stond de FVP achter de hervormingsplannen (o.a. invoering van het parlementaire stelsel) van rijkskanselier Prins Max von Baden. Ofschoon in principe monarchistisch, was zij in november 1918, na de Duitse nederlaag tegen de Entente mogendheden, voorstander van de invoering van het republikeinse stelsel. De FVP werd ontbonden en ging, samen met de linkervleugel van de NLP, vrijwel geheel op in de Duitse Democratische Partij (Deutsche Demokratische Partei).