Rob de Vries

Rob de Vries werkte na de MULO en de HBS als jongste bediende op een handelskantoor in Amsterdam. Als figurant in de film Pygmalion (1937) kwam hij in contact met Eduard Verkade, die hem toneellessen wilde geven. Later vulde Frits van Dijk dat aan. De Vries begon in 1938 met een kleine rol in De wrekende god van Eduard Veterman bij het Centraal Tooneel, speelde korte tijd bij Jan Nooy en kwam in 1939 bij het Gezelschap Saalborn en Parser. Als lid van de verzetsgroep van Eduard Veterman deed Robert de Vries gedurende de bezetting belangrijk werk, maar in 1943 werd hij gearresteerd en gevangen genomen. Hij ontvluchtte echter de Utrechtse gevangenis op Dolle Dinsdag (5 september 1944) en deed nog veel illegaal werk. Via Tooneelgroep 5 mei 1945 kwam hij bij S.T.A.R.T. (Stichting Amsterdams-Rotterdams toneel). Hij ging bij de splitsing naar de Amsterdamse afdeling en werd in 1953 directeur van Toneelgroep Theater (1953-1960). Vervolgens bij Ensemble (1958-1960) en tot zijn dood bij de Stichting Nieuw Rotterdams Toneel (1962-1969). Hij werkte daarnaast mee aan hoorspelen, hield voordrachten en lezingen, hield zich bezig met toneelspreidingsprojekten, deed aan cabaret en speelde voor televisie en film. In 1957 werd hij door zijn vertolking van vader Otto Frank in Het dagboek van Anne Frank uitgeroepen tot acteur van het jaar.