Rutger van Langevelt

Let op: deze website is momenteel onder constructie. Helaas zullen hierdoor niet alle pagina's naar behoren functioneren. Onze excuses voor het ongemak! Schilder, architect en mathematicus Rutger van Langevelt werd op 15 februari 1635 in Nijmegen geboren en overleed in Berlijn op 15 maart 1695. Hij en zijn vader kregen in 1637 het Nijmeegse burgerrecht. In de zeventiende eeuw hielden verscheidene bekende meesters van de Hollandse schildersschool, zoals Jan van Goyen, Albert Cuyp, Jacob en Salomon van Ruisdaal, verblijf in Nijmegen. Zij waren een bron van inspiratie voor jonge Nijmeegse kunstenaars. Sommigen werden belangrijke kunstschilders, zoals Johannes Teyler, Jan van Call en ook Rutger van Langevelt. Rutger werd –waarschijnlijk onder leiding van een van de eerdergenoemde meesters- gevormd tot een bekwaam en beroemd historieschilder. Hij vestigde zich na zijn opleiding in Nijmegen en kreeg in 1676 een atelier in de kerk op de Mariënburg. Het stadbestuur gaf hem verschillende opdrachten, onder meer voor het grote schoorsteenstuk voor de Veluwse kamer (of Landschapskamer) in het stadhuis, dat hij in 1670 voltooide. In 1678 vertrok hij naar Berlijn waar hij in dienst trad van de keurvorst van Brandenburg, Frederik Willem de Grote, eerst als hofschilder, later ook als architect. Als schilder maakte hij portretten, ruiterstukken en kerkinterieurs. Als architect ontwierp hij onder meer het vorstelijk buitenhuis Cöpenick, buiten Berlijn. Ook onderwees hij de kinderen van de keurvorst in tekenen en wiskunde. Regionaal Archief Nijmegen, Wetenschappelijke correspondentie, inv.nr. 597-090 W.J. Pantus, ‘Rutger van Langevelt’, in LIII(2006) Numaga, p. 91.