Scalable Link Interface

Scalable Link Interface (SLI) is een methode om twee of meer videokaarten te laten samenwerken om een enkele uitvoer te produceren. Het is een toepassing van met 3-dimensionale computeranimaties. Het doel is om de rekensnelheid van videokaarten te verhogen. Een eerste versie van deze technologie is op de markt gebracht door 3dfx in 1998 en werkte met de videoversnellers. Nvidia Corporation heeft de technologie in 2004 opnieuw geïntroduceerd en wil er gebruik van maken in systemen die op de PCI Expressbus gebaseerd zijn. Met SLI is het (theoretisch) mogelijk om de grafische rekenkracht van een computer ongeveer te verdubbelen enkel en alleen door een extra videokaart aan het systeem toe te voegen. Een SLI-videokaart kan zowel alleen werken als samen met een andere SLI-videokaart; het is dus mogelijk om een eerste SLI-kaart te kopen en dan later nog één bij te kopen. Vereiste is wel dat de twee kaarten dezelfde core hebben, bij verschillende geheugengroottes wordt de laagste hoeveelheid geheugen gebruikt. De versie van 3dfx, Scan Line Interleave, was relatief eenvoudig. Twee videoversnellers werden met elkaar verbonden via een kabeltje. Elke kaart tekende de helft van het beeld en daarna werd het beeld met samengesteld. Het ontwerp van Nvidia vereist een moederbord met twee PCIe x16-aansluitingen. De twee videokaarten worden met elkaar verbonden via een kleine printplaatconnector. Het stuurprogramma analyseert dan de te tekenen beelden en verdeelt dan de hoeveelheid rekenwerk over beide kaarten zodat ze beide evenveel rekenwerk hebben. Als een beeldje getekend is, wordt het naar de master-GPU gestuurd om samengesteld en naar het beeldscherm gestuurd te worden. In een ideale situatie veroorzaakt dit een verdubbeling van de tekensnelheid. De enige chipsets die momenteel SLI ondersteunen zijn Nvidia's NForce 4 SLI en de E7525 van Intel, de nForce 500serie, 600serie, 700serie en de 900serie ondersteunen deze inmiddels ook. AMD gebruikt als grootste concurrent van Nvidia, de technologie.