Siemion Krasnow

Siemion Nikołajewicz Krasnow, ros. Семен Николаевич Краснов (ur. 13 marca 1893 w miejscowości Krasnopolie w Rosji, zm. 17 stycznia 1947 w Moskwie) – rosyjski wojskowy (pułkownik), szef zarządu wojskowego oddziału kozackiego ministerstwa okupowanych ziem wschodnich III Rzeszy, a następnie szef sztabu Głównego Zarządu Wojsk Kozackich podczas II wojny światowej. Był krewnym gen. Piotra N. Krasnowa. Uczęszczał do nikołajewskiej szkoły kawaleryjskiej, którą ukończył w 1913 r. Służył w lejbgwardii kozackiego pułku kawalerii. Brał udział w I wojnie światowej jako dowódca oddziału karabinów maszynowych lejbgwardii kozackiego pułku kawalerii w stopniu podesauła. Na początku 1918 r. wstąpił do oddziałów Kozaków dońskich walczących po stronie białych przeciwko bolszewikom. Od sierpnia 1920 r. w stopniu pułkownika był komendantem Kwatery Głównej gen. Piotra N. Wrangla, a następnie dowódcą dywizjonu lejbgwardii kozackiego pułku kawalerii. Po ewakuacji wojsk białych z Krymu do Gallipoli w listopadzie 1920 r., udał się na emigrację. W 1921 r. zamieszkał w Jugosławii, a w sierpniu 1924 r. przeniósł się do Paryża. Po wybuchu II wojny światowej podjął współpracę z Niemcami. Nawiązał w Berlinie kontakty z Oberkommando der Wehrmacht (OKW), współuczestnicząc w opracowywaniu planów ataku na ZSRR. 21 kwietnia 1941 r. został szefem 2 oddziału zarządu ds. rosyjskiej emigracji we Francji. W 1942 r. został wysłany nad Don, gdzie pomagał w formowaniu ochotniczych oddziałów Kozaków dońskich w służbie armii niemieckiej. Od 20 sierpnia 1943 r. był szefem zarządu wojskowego oddziału kozackiego ministerstwa Rzeszy okupowanych ziem wschodnich. W kwietniu 1944 r. w stopniu generała majora został oficerem sztabowym do specjalnych poruczeń, a 5 maja tego roku – szefem sztabu Głównego Zarządu Wojsk Kozackich. W lutym 1945 r. przyłączył się do Kozackiego Stanu znajdującego się w północnych Włoszech, wraz z którym poddał się wojskom brytyjskim w Austrii. 29 maja w Judenburgu został przekazany Sowietom. Po procesie kozackich kolaborantów został skazany na karę śmierci, wykonaną przez powieszenie 17 stycznia 1947 r. Jego synem jest generał armii chilijskiej , jeden ze zwolenników b. dyktatora gen. Augusto Pinocheta.