File:East_Asian_Cultural_Sphere.svg · Wikimedia Commons · See Wikimedia Commons
sinosfeer
Sign in to saveAlso known as Sinic world, Chinese cultural sphere, East Asian cultural sphere
thumb|Chinese dragons, legendary creatures in Sinosphere mythology and culture thumb|A map of the families of List of writing systems|writing systems in East Asia, Southeast Asia, and South Asia. Red: [[Chinese characters; Green: Brahmi script; Blue: Aramaic (Mongolian script, Manchu alphabet, Old Uyghur alphabet, and Arabic script).]] thumb|Map of the Sinosphere nations (Japan, Korea, China and Vietnam) in the 11th century The Sinosphere, also known as the Chinese cultural sphere, East Asian cultural sphere, or the Sinic world, encompasses multiple countries in East Asia and Southeast Asia th
Key facts
- Chinese.title
- Sinosphere
- Chinese.pic
- East Asian Cultural Sphere.svg
- Chinese.picsize
- 300px
- Chinese.order
- ts
- Chinese.Mongolian
- ᠳᠤᠷᠤᠨᠠ ᠵᠢᠨ ᠰᠥᠶᠥᠯ ᠤᠨ ᠬᠦᠷᠢᠶᠡ
via Wikipedia infobox
Wikidata facts
- Instance of
- cultural area
- Part of
- Eastern world
- Country
- Singapore
- Continent
- Asia
Show 1 more fact
- Commons category
- East Asian cultural sphere
via Wikidata · CC0
Article · Nederlands
De sinosfeer, ook wel de Oost-Aziatische cultuursfeer genoemd, refereert aan een groep landen en regio's die worden bewoond door Chinese volkeren of ooit onder Chinese culturele invloed hebben gestaan. Men schaart doorgaans Groot-China, Japan, Korea en Vietnam onder de sinosfeer. Confucianisme, taoïsme, boeddhisme en het Chinese karakterschrift zijn een aantal voorbeelden van overkoepelende concepten die in alle uithoeken van de sinosfeer te vinden zijn. In deze cultuursfeer is er niet enkel sprake van een Chinese invloed op omringende landen, maar ook van een wederzijdse invloed tussen verschillende culturen. Een voorbeeld van zulke wederzijdse invloed kan worden gegeven door te kijken naar de Japanse taal. In de loop der eeuwen zijn er door de Japanners duizenden Chinese karakters geleend om hun eigen taal mee te kunnen schrijven. Met diezelfde karakters hebben de Japanners soms zelf (noemenswaardig een aantal geleerden uit de Meijiperiode zoals Fukuzawa Yukichi) nieuwe woorden gemaakt. Deze woorden zijn vervolgens vaak weer overgenomen door Chinese talen. Een voorbeeld van een dergelijk woord is 社会 shakai (maatschappij), een woord bestaande uit twee Chinese karakters dat in Japan bedacht is als vertaling van het Engelse concept society. In het Mandarijn is dit woord vervolgens teruggeleend als shèhuì.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA