dyskografia Soundgarden

Dyskografia Soundgarden – amerykańskiego zespołu muzycznego, składa się z sześciu albumów studyjnych, dwóch koncertowych, pięciu kompilacji, dwudziestu pięciu singli, siedmiu minialbumów, dwóch wideo, dwudziestu trzech teledysków i trzynastu soundtracków. Łączny nakład sprzedanych płyt grupy wynosi 25 milionów na całym świecie, z czego 10 milionów egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych. Zespół powstał w 1984 w Seattle w stanie Waszyngton z inicjatywy wokalisty Chrisa Cornella, basisty Hiro Yamamoto i gitarzysty Kima Thayila. Pierwszym perkusistą Soundgarden, po rezygnacji Cornella z gry na tym instrumencie, był Scott Sundquist. Premierowymi utworami zespołu były trzy kompozycje – „Heretic”, „All Your Lies” i „Tears to Forget”, które w 1986 zostały zamieszczone na kompilacji Deep Six. Także w 1986 miejsce Sundquista zajął Matt Cameron. W 1987 i 1988 grupa opublikowała nakładem Sub Pop minialbumy Screaming Life, promowany singlem „Hunted Down”, i Fopp. W tym samym roku, po podpisaniu kontraktu z niezależną wytwórnią SST, muzycy wydali debiutancki album studyjny Ultramega OK. Płytę promował singel „Flower”, którego teledysk emitowany był w MTV. Po zakończeniu trasy promującej Ultramega OK i sesji do drugiego albumu studyjnego, szeregi zespołu opuścił Yamamoto. W jego miejsce przyjęto Jasona Evermana. Muzycy, nie będąc zadowolonymi z brzmienia pierwszej płyty, zdecydowali się na zmianę wytwórni, podpisując kontrakt z A&M. Dzięki temu Soundgarden był pierwszym zespołem z Seattle, który związał się umową z dużą wytwórnią fonograficzną. Jej nakładem ukazał się drugi album studyjny – Louder Than Love. Promowały go single „Loud Love” i „Hands All Over”, które zostały odnotowane na listach w Wielkiej Brytanii. W 1990 płyta zadebiutowała na 108. pozycji w zestawieniu Billboard 200. W tym samym roku w zespole doszło do zmiany personalnej; miejsce Evermana zajął Ben Shepherd. W 1991 na rynku ukazał się trzeci album studyjny Soundgarden – Badmotorfinger, który uplasował się na 39. miejscu w zestawieniu Billboard 200 oraz uzyskał w Australii certyfikat złotej płyty. W Kanadzie otrzymał status platyny, w Stanach Zjednoczonych podwójnej platyny, a w Wielkiej Brytanii srebrnej. Promowały go single „Jesus Christ Pose”, „Outshined” i „Rusty Cage”, które uplasowały się w Top 50. w Wielkiej Brytanii. Trzy lata później muzycy opublikowali czwarty album studyjny Superunknown. Zadebiutował on na szczycie zestawienia Billboard 200. Płyta odnotowała dziesięciomilionową sprzedaż na świecie, uzyskując certyfikaty trzykrotnej platyny w Australii i Kanadzie, pięciokrotnej platyny w Stanach Zjednoczonych oraz złotej w Szwecji i w Wielkiej Brytanii. W ramach promocji grupa udostępniła single „Spoonman”, „The Day I Tried to Live”, „Black Hole Sun”, „My Wave” i „Fell on Black Days”, które uplasowały się na czołowych lokatach notowania „Billboardu” – Mainstream Rock Songs. W 1995 Soundgarden został dwukrotnym laureatem nagrody Grammy – za kompozycje „Spoonman” i „Black Hole Sun”. Rok później nakładem A&M ukazał się piąty album studyjny Down on the Upside. Zadebiutował on 2. miejscu w zestawieniu Billboard 200. Płytę promowały cztery single – „Pretty Noose”, „Burden in My Hand”, „Blow Up the Outside World” i „Ty Cobb”, z czego dwa dotarły do 1. lokaty Mainstream Rock Songs. Down on the Upside uzyskał certyfikat platyny w Australii, Kanadzie i w Stanach Zjednoczonych oraz status srebrnej w Wielkiej Brytanii. W 1997, z uwagi na wewnętrzne konflikty, zespół zawiesił działalność na trzynaście lat. Reaktywacja Soundgarden miała miejsce 1 stycznia 2010. Trzy lata później muzycy opublikowali szósty album studyjny King Animal, który zadebiutował na 5. pozycji w zestawieniu Billboard 200. W maju 2017 Cornell popełnił samobójstwo.