Borneo Południowe

Borneo Południowe (indonez. Kalimantan Selatan) – prowincja w Indonezji w południowej części wyspy Borneo. Powierzchnia 37 660 km²; 3 626 616 mieszkańców (2010); stolica Banjarbaru. Najmniejsza i zarazem najgęściej zaludniona prowincja Kalimantanu. Dzieli się na 2 okręgi miejskie i 11 kabupatenów. Powierzchnia głównie nizinna, pokryta w większości terenami bagiennymi, liczne rzeki (prowincja nazywana jest Krajem tysiąca rzek), największe z nich: Barito, Negara, Martapura. We wschodniej części tereny wyżynne i górskie (Gunung Besar 1892 m n.p.m.), porośnięte lasem równikowym. Do prowincji należą także mniejsze wyspy na cieśninie Makasar u południowo-wschodniego wybrzeża Borneo (m.in. Laut i Sebuku) Największą grupą etniczną są Banjarowie, którzy stanowią ok. 75% ludności, zamieszkują głównie wzdłuż wybrzeża. 98% ludności wyznaje islam. Gospodarka opiera się na rolnictwie (najważniejsze produkty: orzechy kokosowe, kakao, goździki, kauczuk), eksploatacji lasów (rattan, drewno, (m.in. heban), żywica) i rybołówstwie (tuńczyki). Wydobywana jest ropa naftowa, węgiel, rudy żelaza, złoto, diamenty. Główne miasta: Banjarmasin, Martapura, Kota Baru, Banjarbaru.