In the Vinony graph
Vinony's link graph records 25 inbound references to Strońsko, and connects out to Poland, village and geographic coordinate system.
The entry is geolocated on the map in PL, across 2 mapped points.
It is catalogued under the topic Villages in Zduńska Wola County.
Vinony links it to 9 Wikipedia language editions.
Key facts
- Settlement.name
- Strońsko
- Settlement.settlement_type
- Village
- Settlement.total_type
-
- Settlement.image_skyline
- Strońsko. Kościół św. Urszuli widok spod plebanii.jpg
- Settlement.image_caption
- Catholic church
- Settlement.subdivision_type
- Country
- Settlement.subdivision_type1
- Voivodeship
- Settlement.subdivision_name1
- Łódź
- Settlement.subdivision_type2
- County
- Settlement.subdivision_name2
- Zduńska Wola
- Settlement.subdivision_type3
- Gmina
- Settlement.subdivision_name3
- Zapolice
- Settlement.pushpin_map
- Poland
- Settlement.pushpin_label_position
- bottom
via Wikipedia infobox
Wikidata facts
- Official name
- Strońsko
- Country
- Poland
- Located in
- Gmina Zapolice
- Population
- 302
- Time zone
- UTC+02:00
- Image
- Strońsko - kościół (2012-05-20).jpg
Show 4 more facts
- Commons category
- Strońsko
- male population
- 162
- female population
- 140
- P8168
- Haldor Halderson
via Wikidata · CC0
Article · Polski
Strońsko – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zduńskowolskim, w gminie Zapolice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego. Wieś położona w odległości 12 km na południowy wschód od Sieradza, na wysokim brzegu pradoliny Warty, skąd roztacza się rozległy widok na Kotlinę Sieradzką. Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1389 r., kiedy to wymieniono Stanisława Mikołaja de Strońsko. W 1873 r. na terenie przykościelnym odkrył cmentarzysko kultury pomorskiej Edmund Stawiski z Podłężyc. Znalazł tu także interesujące materiały kultury polskiej w postaci kafli. We wsi kościół pw. św. Urszuli i 11 Tysięcy Dziewic z I poł. XIII w., przebudowany w 1458 r. przez miejscowego dziedzica Strońskiego herbu Doliwa, rozbudowany w 1600 r., a w 1726 r. przez kasztelana spicymierskiego Kazimierza Walewskiego, także na początku XX w. Elementy stylu romańskiego zachowały się najlepiej na zewnętrznej stronie prezbiterium i części nawy, gdzie widoczna jest romańska faktura murów oraz dwa okna zamknięte półkoliście. Na absydzie arkadowy fryz z cegły oraz półokrągłe okienko na osi. Na zewnętrznej stronie muru prezbiterium charakterystyczne okrągłe wgłębienia – ślad po rytualnym nieceniu ognia przy użyciu świdra ogniowego. Najwartościowszym zabytkiem świątyni jest kamienny półokrągły tympanon, znajdujący się nad drzwiami w pd. kruchcie, przedstawiający legendarnego bazyliszka w obramieniu plecionkowego ornamentu. Jest to unikatowy w Polsce charakter zdobienia, wskazujący na skandynawskie lub tyrolskie pochodzenie tympanonu. Wyposażenie wnętrza kościoła barokowe – z XVII i XVIII w. W bocznym ołtarzu czczony przez miejscową ludność obraz Przemienienia Pańskiego z XVIII w. Dwie kropielnice z 1504 r. Tablica nagrobna z XIX w. rodziny Bemów, właścicieli pobliskiego Belenia, krewnych gen. Józefa Bema. Przetrwała wiadomość o proboszczu z okresu powstania styczniowego ks. Antonim Ślepowrońskim (ur. w 1807 r.), który "brał udział w powstaniu i miewał kazania podburzające". W pobliżu kościoła resztki podworskiego parku, a w nim pomnikowe okazy drzew. Kaplica cmentarna św. Krzyża, murowana, z ok. 1821 r. (klasycystyczna), restaurowana w 1926 r. Na cmentarzu kwatery ok. 280 żołnierzy polskich poległych w 1939 r. Wśród nich grób zmarłego po wojnie w Londynie gen. br. Bronisława Laliczyńskiego dowódcy w 1939 r. 4 Pułku Piechoty Legionów z Kielc. Corocznie w pierwszą niedzielę września odbywają się tutaj uroczystości dla uczczenia pamięci poległych. Pośrodku cmentarza są dwa stare grobowce: Kobierzyckich z Kalinowej z 1800 r. i Feliksa Stawiskiego z Podłężyc z 1936 r.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA
On the map
2 mapped locations