Szreniawa

Szreniawa – polski herb szlachecki, noszący zawołanie Śreniawa i Ocele. Wzmiankowany w najstarszym zachowanym do dziś polskim herbarzu, Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae, spisanym przez historyka Jana Długosza w latach 1464–1480. Szreniawa jest jednym z 47 herbów adoptowanych przez bojarów litewskich na mocy unii horodelskiej z 1413 roku. Herb występował głównie wśród rodzin osiadłych w ziemi krakowskiej, łęczyckiej, i kaliskiej. Spośród najbardziej znanych rodów pieczętujących się herbem Szreniawa, należy wymienić Kmitów i Kwileckich. Szreniawy używał też Wacław Potocki.