Droga mleczna

Droga mleczna (fr. La voie lactee) – francusko-włosko-niemiecka tragikomedia z 1969 roku w reżyserii Luisa Buñuela. Autorem zdjęć był , znany z wyrafinowanych ujęć i scen w filmach historycznych. Jest to pierwszy film reżysera z trylogii o „poszukiwaniu prawdy”, a następne to Dyskretny urok burżuazji i Widmo wolności. Tytuł filmu pochodzi od nazwy Drogi św. Jakuba (Camino de Santiago), szlaku pielgrzymkowego z północnej Europy do sanktuarium Santiago de Compostela w Hiszpanii, gdzie pochowano szczątki św. Jakuba. Treścią filmu jest wędrówka dwóch włóczęgów do Santiago, podczas której są świadkami dziwnych zdarzeń z udziałem osób wymienionych w historii Kościoła. W kluczowych momentach spotykają Jezusa i Maryję, a także fanatyków oraz postacie współczesne. Fabuła przebiega jako symboliczna podróż w czasie i przestrzeni w ciągu ostatnich dwóch tysięcy lat historii chrześcijaństwa. W filmie istotną rolę pełnią wątki satyryczne, krytykujące religię katolicką, pokazujące sceptyczny punkt widzenia oraz ujawniające duchowe poszukiwania sensu bytu.