Tutu

Tutu – bóstwo mezopotamskie, bóg opiekuńczy miasta Borsippa, w okresie starobabilońskim (2 połowa II tys. p.n.e.) utożsamiony z Mardukiem. W Borsippie główną świątynią boga Marduka jako Tutu była E-zida (sum. é.zi.da, tłum. „Prawdziwy dom”), która z czasem stała się również główną świątynią boga Nabu (syna Marduka). O bogu Tutu i jego świątyni w Borsippie wspomina m.in. prolog do Kodeksu Hammurabiego: „(Hammurabi), dziki byk rozjuszony, przebijający (rogami) wrogów, ulubieniec Tutu, który sprawia radość miastu Borsippa, pobożny, który nie zaznaje spoczynku dla E-zidy” Kodeks Hammurabiego (III 7-15) W babilońskim eposie Enuma elisz Tutu jest jednym z pięćdziesięciu imion nadanych Mardukowi przez bogów po jego zwycięstwie nad Tiamat: „Tutu, on jest twórcą ich (tj. bogów) odnowy, niech oczyści ich sanktuaria, aby oni zaprawdę mogli odpoczywać, niech on uczyni zaklęcia, aby bogowie się uspokoili, gdy podnoszą się w złości, niech na powrót się uspokoją. Zaprawdę on jest wywyższony pośród zgromadzenia bogów [...], nikt spośród bogów nie może się z nim [równać]!” Enuma elisz (tabliczka VII)