Okręty podwodne typu UBI

Okręty podwodne typu UB I – niemieckie małe okręty podwodne z okresu I wojny światowej. Okręty tego typu uzbrojone były w dwie wyrzutnie torpedowe i karabin maszynowy kalibru 8 mm. W latach 1914–1915 zbudowano dla marynarki niemieckiej 17 jednostek tego typu (UB-1 do UB-8 przez stocznię Germaniawerft i UB-9 do UB-17 przez stocznię Weser) oraz trzy dalsze dla marynarki Austro-Węgier. Okręty typu UB I były małymi jednokadłubowymi jednostkami przeznaczonymi do działań przybrzeżnych, o prostej konstrukcji. Wymogiem przy ich projektowaniu była możliwość transportu koleją, dzięki temu część została przetransportowana nad Adriatyk, gdzie operowały z baz austriackich. W praktyce miały niewielkie możliwości bojowe, a ich niedostatkami była mała prędkość i słaba manewrowość. Mogły zanurzyć się do głębokości 50 m, czas przejścia w zanurzenie wynosił 33 sekundy. UB-10, 12, 16 i 17 zostały w 1918 roku przebudowane na podwodne stawiacze min – wyrzutnie torped zastąpiono przez 4 wyrzutnie min (przenosiły 8 min), przy tym przedłużono kadłub do 32 m i wyporność wzrosła do 147/161 t.