Also known as registration card
dokument wydawany podczas rejestracji pojazdu
via Wikidata · CC0
Dowód rejestracyjny pojazdu – dokument przewidziany przez ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym wydawany przez odpowiedni organ administracji publicznej właścicielowi pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy podczas rejestracji. Obowiązek jego posiadania obejmuje właściciela pojazdu, jak i osobę prowadzącą pojazd (kierowcę) za zgodą właściciela. Od 1 października 2004 r. wydawany jest nowy dowód rejestracyjny, wprowadzony rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 4 maja 2004 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów. Dowód rejestracyjny odpowiada wymogom znowelizowanej dyrektywy Rady UE 1999/37/WE z 29 kwietnia 1999 roku w sprawie dokumentów rejestracyjnych pojazdów. Dowód rejestracyjny jest dokumentem w formie trzyskrzydełkowego dokumentu papierowego, w układzie poziomym. Kolorystyka tła dokumentu utrzymana jest w tonacji błękitno-żółtej. Awers dokumentu laminowany jest folią transparentną, służącą do zabezpieczenia spersonalizowanego dowodu rejestracyjnego przed uszkodzeniami. Wymiary dowodu rejestracyjnego w układzie poziomym to 105 mm x 218 mm (±0,7 mm), natomiast po złożeniu 73 mm x 105 mm. Dowody rejestracyjne produkuje oraz personalizuje Polska Wytwórnia Papierów Wartościowych. W Polsce do 30 września 2018 roku nałożony był prawny obowiązek posiadania przez kierowcę podczas jazdy dowodu rejestracyjnego pojazdu. 1 października 2018 roku obowiązek ten został zniesiony. Kierowca nie musi mieć przy sobie dowodu rejestracyjnego podczas kontroli. Zmiany te dotyczą również posiadania potwierdzenia zawarcia umowy ubezpieczenia OC. Przy rejestracji pojazdu zwykle wydawane są nowe tablice rejestracyjne wraz z nalepką legalizacyjną. Jest to samoprzylepna etykieta holograficzna, posiadająca wiele zabezpieczeń przed próbami fałszowania. Odklejenie od podłoża powoduje rozwarstwienie, uniemożliwiające jej ponowne wykorzystanie. Nalepka składa się z trzech części (A, B i C). Części A i B znaku naklejane są na stałych tablicach rejestracyjnych. Część C wklejana jest do dowodu rejestracyjnego. Na nalepce jest kod składający się z liter NL/, następnie trzech liter i siedmiu cyfr.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA
via Wikidata sitelinks · CC0
Discovered by embedding cosine similarity (sentence-transformers MiniLM, 384-dim).