Vicente Rondón

Vicente Paúl Rondón (ur. 29 lipca 1938 w San José de Río Chico, zm. 28 grudnia 1992 w Caracas) – wenezuelski bokser, zawodowy mistrz świata kategorii półciężkiej. Walczył w kategoriach od średniej do ciężkiej, ale największe sukcesy odnosił w półciężkiej. Rozpoczął karierę boksera zawodowego w 1965. W 1968 wygrał i przegrał z byłym mistrzem świata w wadze półśredniej Luisem Rodríguezem oraz wygrał z . W następnym roku zanotował porażkę z Briscoe przez techniczny nokaut w 8. rundzie, ale zdobył wakujący tytuł mistrza Wenezueli w wadze półciężkiej oraz pokonał z Argentyny. W 1970 odnotował 5 zwycięstw (bez porażki), w tym z Rogerem Rouse, który dwukrotnie walczył o tytuł mistrza świata wagi półciężkiej. W grudniu 1970 World Boxing Association pozbawiła Boba Fostera tytułu mistrza świata w kategorii półciężkiej za uchylanie się od walki z najwyżej klasyfikowanymi pięściarzami (World Boxing Council nadal uznawała Fostera za mistrza). Do walki o wakujący tytuł zostali wyznaczeni Rondón i . 27 lutego 1971 w Caracas Rondón zwyciężył przez techniczny nokaut w 6. rundzie, chociaż sam był liczony w 2. rundzie. Czterokrotnie skutecznie bronił zdobytego pasa w 1971, wygrywając kolejno z: Piero Del Papą 5 czerwca w Caracas przez nokaut w 1. rundzie, 21 sierpnia w Caracas z na punkty, 26 października w Miami z przez TKO w 12. rundzie i 15 grudnia w Cleveland z przez nokaut w 8. rundzie. W pojedynku o unifikację tytułów mistrza świata 7 kwietnia 1972 w Miami Bob Foster znokautował Rondóna w 2. rundzie. Po tej porażce Rondón przeniósł się do wagi ciężkiej, ale w przegrał tam trzy kolejnej walki (pokonali go; przez TKO w 2. rundzie oraz i na punkty). Później walczył ze zmiennym szczęściem. Pokonali go m.in. Tom Bogs, i . Walka z Romanem 6 czerwca 1974 była ostatnia w karierze Rondóna. Późniejsze życie Rondóna było nieszczęśliwe. Został umieszczony w zakładzie psychatrycznym, a później skazany na więzienie za napad. Zmarł w biedzie i zapomnieniu w wieku 54 lat.