Victor Roelens

Victor Roelens (Ardooie, 21 juli 1858 – Boudewijnstad, 5 augustus 1947) was een Belgisch geestelijke en een apostolisch vicaris van de Rooms-Katholieke Kerk in Opper-Congo. De vader van Roelens was hovenier aan het, dicht bij Ardooie gelegen, Kasteel van Baron de Jonghe d'Ardoye, waar hij geboren werd. Hij liep school in het College van Tielt, waarna hij een jaar in het seminarie van Roeselare verbleef. In 1880 trad hij toe tot de orde van de "Witte Paters" en verhuisde hij naar het klooster van de Witte Paters in Algerije. Op 8 september 1884 werd hij tot priester gewijd door kardinaal Charles Lavigerie in het hedendaagse Carthago in Tunesië. Tot 1891 verrichtte hij pastorale werkzaamheden, onder meer in St.-Lambrechts-Woluwe, Jeruzalem, en als hulp aan kardinaal Lavigerie bij de organisatie van een comité tegen de slavernij. Hij vertrok vanuit Marseille op 6 juli 1891 met een team van Witte Paters naar Congo, waar de witte paters streden tegen de zwarte uitbuiting en er veel beschavingswerk verrichtten. Op 30 maart 1895 werd Roelens benoemd tot apostolisch vicaris van Opper-Congo en tot titulair bisschop van Girba; zijn bisschopswijding vond plaats op 10 mei 1896. Hij bouwde in die functie het hoofdkwartier voor de Witte Paters in Congo uit in Virungu, op een hoogvlakte bij het Tanganyikameer, later Boudewijnstad en het tegenwoordige Moba. Hij leidde er vaklui op (metselaars, smeden, timmerlui, tuiniers, steenbakkers enz.) waardoor hij 102 lagere scholen, een normaalschool, een klein- en een grootseminarie en beroepsscholen kon stichten. Op 21 juli 1917 zorgde hij voor een wereldprimeur toen hij de eerste zwarte priester inwijdde. Op 22 september 1941 ging Roelens op rust als apostolisch vicaris van Boudewijnstad, de nieuwe naam van het vicariaat sinds 11 juli 1939. Hij overleed op 89-jarige leeftijd in Boudewijnstad (Kiringu), waar hij ook begraven is.