Vilanella
thumb|right|300px|alt=Rural landscape with grassy cliff top to the right, sea and shore in the background to the left. Shepherd in a blue smock stands on cliff top to the right, leaning on his staff, with a flock of sheep grazing around him.|A classic pastoral scene, depicting a shepherd with his livestock; a pastoral subject was the initial distinguishing feature of the villanelle. Painting by , 19th century. A villanelle, also known as villanesque, is a nineteen-line poetic form consisting of five tercets followed by a quatrain. There are two refrains and two repeating rhymes, with the first
Article · Polski
Vilanella (fr. villanelle) – utwór wierszowany wywodzący się z włoskiego folkloru, ale rozwijany od XV do XVII wieku we Francji. Tam też został skodyfikowany przez poetę (1534-1602). Po dwustu latach rozwoju gatunek ten został zarzucony, aby się odrodzić w XIX wieku w poezji angielskiej. Rozwijana przez takich autorów jak czy Oscar Wilde vilanella nabrała cech filozoficzno-refleksyjnych. W XX wieku vilanelle pisali min. W.H. Auden, Dylan Thomas czy Elizabeth Bishop. W polskiej literaturze ten gatunek uprawiał min. Stanisław Barańczak. Vilanelle cechuje kunsztowna konstrukcja, na którą składa się pięć trzywersowych strof rymowanych w układzie aba. Szósta, ostatnia strofa, zbudowana jest z czterech wersów w sekwencji abaa. Układ wersów musi spełniać sztywne warunki. Pierwszy wers, lekko zmodyfikowany, musi się pojawić jako trzeci w drugiej, czwartej i szóstej strofie, a wers trzeci na końcu strof trzeciej, piątej i szóstej. Sens powtórzonych wersów może być zmieniony, natomiast rym, rytm i brzmienie powinny zostać zachowane.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA