Vladas Drėma

Vladas Drėma (Władysław Dremo, ur. 3 grudnia 1910 w Rydze, zm. 4 stycznia 1995 w Wilnie) – litewski malarz, historyk sztuki, muzeolog. Absolwent Uniwersytetu Stefana Batorego (USB) w Wilnie. Jego rodzina pochodziła z Gierwiat (obecnie na Białorusi). Szukając pracy jego rodzice wyemigrowali na Łotwę do Rygi, gdzie urodził się Vladas. Po śmierci rodziców wrócił w strony rodzinne, skąd w 1920 wyjechał do Wilna aby uczyć się w tamtejszym litewskim gimnazjum im. Witolda Wielkiego. Po uzyskaniu egzaminu dojrzałości, w latach 1931–1936 studiował na Wydziale Sztuk Pięknych USB. Wtedy między innymi nawiązał bliską znajomość z wykładającym wtedy w Wilnie Stanisławem Lorentzem. Już w trakcie studiów uczestniczył w wystawach wileńskich artystów. Był współzałożycielem Towarzystwa Artystów Plastyków „Grupa Wileńska”. Po wojnie zmienił profil swojej działalności rezygnując z malarstwa na większą skalę (artyści byli wtedy zmuszani do tworzenia w duchu socrealizmu), a zajął się pracą administracyjną i naukową. Pracował w Muzeum Etnograficznym Akademii Nauk Litewskiej SRR w Wilnie, Muzeum Sztuki w Wilnie, Instytucie Konserwacji Zabytków. Wykładał także w Państwowym Instytucie Sztuki Litewskiej SRR, czyli na dawnym Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Wileńskiego, którego był absolwentem. W tym okresie odświeżył też przedwojenną znajomość ze Stanisławem Lorentzem, który w tym czasie był już dyrektorem Muzeum Narodowego w Warszawie. Ich korespondencja z lat 1958–1991 została później opublikowana w formie książki. Dzięki temu, ponieważ nie miał takiej szansy w radzieckiej Litwie, otrzymał możliwość publikacji swoich prac z zakresu historii sztuki Wielkiego Księstwa Litewskiego na łamach „Biuletynu Historii Sztuki”.