Volkswagen Typ 4

Volkswagen Typ 4 – samochód osobowy klasy średniej produkowany przez niemiecką firmę Volkswagen w latach 1968 – 1974. Dostępny jako 2- i 4-drzwiowy fastback oraz 3-drzwiowe kombi. Do napędu używano silników B4 o pojemności 1,7 lub 1,8 litra. Moc przenoszona była na oś tylną poprzez 4-biegową manualną bądź 3-biegową automatyczną skrzynię biegów. Samochód został zastąpiony przez model Passat B1. Powstały dwie generacje Typu 4, 411 (1968–72) i 412 (1972–74). Przez sześć lat produkcji powstało 367 728 egzemplarzy Typu 4. Samochód został zaprojektowany przez zespół pod kierownictwem , debiut przypadł na Międzynarodowy Salon Samochodowy w Paryżu w październiku 1968 roku. Samochody serii 411 były największymi wówczas modelami Volkswagena, oferowały także jego największe silniki – przy projektowaniu nadwozia brała udział Carozzeria Pininfarina. W modelu zastosowano charakterystyczny dla ówczesnych volkswagenów schemat, umieszczony za osią tylną chłodzony powietrzem silnik typu bokser napędzający koła tylne i rozkład masy przód/tył równy 45%/55%. Był to pierwszy 4-drzwiowy sedan Volkswagena, cechował się nadwoziem samonośnym, zawieszeniem przednim ze sprężynami śrubowymi i kolumnami MacPhersona, tylnym zawieszeniem opartym na wahaczach oraz ręczną skrzynią biegów z hydraulicznie sterowanym sprzęgłem. Akumulator umieszczony był pod fotelem kierowcy (fotelem pasażera w wersjach dla krajów z ruchem lewostronnym). W modelu zastosowano standardowo całe szyby boczne – bez wywietrzników, co pozwalało na podróż bez przeciągów, lakier metalizowany bez dopłat, opony radialne, wykładzinę podłogową, zegarek, elektryczne podgrzewanie tylnej szyby, system wentylacji wnętrza oraz sterowany termostatem układ dodatkowego ogrzewania.