Walentkowa Grań

Walentkowa Grań (słow. Valentkov hrebeň, niem. Valentinsgrat, węg. Bálint-gerinc) – odcinek grani głównej Tatr Wysokich pomiędzy Walentkowym Wierchem a Świnicą. Oddziela Dolinkę pod Kołem (odnoga Doliny Pięciu Stawów Polskich) od Doliny Walentkowej (odnoga Doliny Cichej). Granią biegnie granica pomiędzy Polską a Słowacją. W grani od wierzchołka Świnicy znajdują się (nazwy według Czterojęzycznego słownika geograficznego Tatr i Geoportalu, wysokości według mapy Orla Perć: * Świnica (Svinica) 2301 m * Świnicki Przechód 2211 m * Walentkowa Przełęcz (Valentkové sedlo) 2100 m * Mała Walentkowa Czuba (Malý Valentkov zub) 2108 m * Niżnie Walentkowe Wrótka (Nižné Valentkove vrátka) 2099 m * Pośrednia Walentkowa Czuba (Prostredný Valentkov zub) 2107 m * Pośrednie Walentkowe Wrótka (Prostredné Valentkove vrátka) 2104 m * Wyżnia Walentkowa Czuba (Vyšný Valentkov zub) 2114 m * Wyżnie Walentkowe Wrótka (Vyšné Valentkove vrátka) 2113 m * Wielka Walentkowa Czuba (Vyšný Valentkov zub) 2128 m * Niżnia Walentkowa Szczerbina 2120 m * Niżnia Walentkowa Baszta (Nižná Valentkova bašta) 2129 m * Wyżnia Walentkowa Szczerbina (Vyšná Valentkova štrbina) 2124 m * Walentkowy Wierch (Valentková) 2156 m. Pomiędzy przełęczami – Świnickim Przechodem i Walentkową Przełęczą – w grani wyróżnia się jeszcze kilka niewielkich kulminacji rozdzielonych szczerbinami. Najwyższa z nich ma wysokość 2203 m, pozostałe od 2142 do 2166 m. U południowo-wschodnich podnóży Walentkowej Grani, tuż nad Zadnim Stawem znajduje się Walentkowa Kopka. Pierwszego przejścia grani dokonali w 1907 r. Tadeusz Grabowski i Adam Staniszewski, zimą Walentkową Grań jako pierwsi pokonali Edúard Ganoczi i István Zamkovszky w 1927 r.