Wiktor Mazurowski

Autor: Dmitrij Ja. Siewieriuchin Mazurowski Wiktor / Мазуровский Виктор Викентьевич (1859–1944), malarz batalista i społecznik. Mazurowski Wiktor / Мазуровский Виктор Викентьевич (1859–1944) , malarz batalista i społecznik. Mazurowski malował również sceny myśliwskie i widoki Petersburga. Od lat 80. XIX w. do początku XX w. uczestniczył w wystawach organizowanych przez petersburską ASP (1887–1890 [w 1897 r. pokazał obraz Epizod z bitwy pod Ostrołęką w r. 1831 ], 1894), grupę Независимые [Niezależni] oraz przez Petersburskie Stowarzyszenie Malarzy (PSM) (1895–1899, 1918). Miał indywidualne wystawy w warszawskiej Narodowej Galerii Sztuki Zachęta (1885 – obraz Dżokej , 1895, 1901, 1913, 1914, 1924), we Lwowie (1894), w Krakowie (1896) i Rydze (1988). Jego prace były reprodukowane na pocztówkach. W 1907 r. został jednym z założycieli petersburskiego Polskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych . W tym samym roku namalował wiele obrazów poświęconych zamieszkom rewolucyjnym w Petersburgu i Warszawie, w tym pracę Очистка площади [Czystka na placu]. Obraz ten zwrócił uwagę cenzury i został skonfiskowany przez policję podczas wystawy PSM w Pasażu [ Пассаж ] na [prosp. Newskim [ Невский пр. ] 48]( . Mazurowski należał również do działającego w latach 1908–1922 Petersburskiego/Piotrogrodzkiego Koła Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości , które miało na celu inwentaryzację i ochronę polskiego dziedzictwa kulturowego w Rosji. Będąc jego aktywnym działaczem, zapisał kołu kolekcję polskich ubiorów historycznych. Zapewne ten właśnie zbiór w postaci 67 skrzyń z historycznymi mundurami, bronią i porcelaną przekazany został następnie do odrodzonej Polski. Udzielał się również na rzecz innych polskich organizacji. Udziałem w aukcji obrazów wspomógł m.in. wypoczynek wakacyjny dzieci robotników organizowany przez Klub robotniczy „Promień” . Wraz z małżonką działali na rzecz Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół Polski” . Oboje odpowiadali za bogaty program artystyczno-oświatowy organizowanych pod egidą „Sokoła” petersburskich uroczystości narodowych z udziałem wszystkich polonijnych organizacji. Były to 500-lecie bitwy pod Grunwaldem w 1910 r., a następnie 100-lecie śmierci Tadeusza Kościuszki (1746–1817). Te pierwsze obchody odbyły się 10 grudnia 1910 r. w wielkiej sali Konserwatorium przy pl. Teatralnym [ Театральная пл. ] 3, drugie zaś miały miejsce 1/14 października 1917 r. w wielkiej sali otwartego tamże w 1912 r. Teatru Dramatu Muzycznego [ Театр музыкальной драмы ]. Oprócz koncertów żony artysty uświetniły je ustawione według jego kompozycji popularne wówczas ruchome obrazy m.in. „Apoteoza bitwy pod Grunwaldem”. Podczas I wojny światowej (1914–1917) Mazurowski był na froncie w charakterze malarza, stworzył wówczas ekspresyjne obrazy rosyjskiej kawalerii i piechoty, takie jak: Русская пехота в 1914 году [Piechota rosyjska w 1914 roku], Атака текинского полка австрийской пехоты в 1915 году [Atak dzikiej dywizji na piechotę austriacką w 1915 roku]. W 1924 r. powrócił jako repatriant do Polski. W tym samym roku odbyła się jego indywidualna wystawa w Zachęcie, na której przedstawiono m.in. obrazy związane z wojną polsko-sowiecką 1919–1920. W 1927 r. wyjechał do Włoch i do 1939 r. mieszkał w Rzymie, gdzie w budynku hospicjum św. Stanisława przy Via della Botteghe Oscure 15 miał pracownię. Od 1936 r. należał tam do Związku Artystów Polskich Kapitol, w którym działał również osiadły nad Tybrem S. Bakałowicz, w tym samym roku miał w Wiecznym Mieście wystawę indywidualną. Nadal malował historyczne obrazy batalistyczne, parady wojenne, jak również portrety i sceny rodzajowe. Wykonał też cykl pejzaży Tunisu. Prace Mazurowskiego znajdują się w kolekcjach wielu muzeów, w tym w petersburskich Państwowym Muzeum Rosyjskim i Wojskowo-Historycznym Muzeum Artylerii oraz Galerii Trietiakowskiej w Moskwie. W Polsce jego nieliczne obrazy znajdują się w zbiorach prywatnych. (przekł. oryginalnego hasła Margarita Vladimirova) Hasło po redakcji MCK, wersja o