Yamaha OX99-11

Yamaha OX99-11 – supersamochód z 1992 roku. Samochód firmy Yamaha ze współpracą firm IAD i Ypsilon Technology. Początkowo przy projekcie proszono niemieckich konstruktorów o pomoc w realizacji i produkcji tego auta, jednak ich praca i oferowane możliwości techniczne nie były dość zaawansowane dla Japończyków. Toteż po pomoc zwrócono się do angielskich firm. Kłopoty z wysokimi kosztami produkcji tego pojazdu i z kryzysem na początku lat 90. w Japonii spowodowały, że samochód ten nigdy nie wszedł do seryjnej produkcji. Powstały tylko 3 prototypy tego pojazdu. Dwa w kolorze czerwonym i jeden w kolorze czarnym. Kolory użyte do lakierowania stosowane były także do motocykli Yamahy. W 1994 miała odbyć się produkcja na rynek cywilny. Wiele części pochodziło z renomowanej angielskiej firmy AP Racing jak hamulce i sprzęgło. Gdyby projekt osiągnął sukces finansowy, myślano też o wersji wyścigowej (otwartej) tego modelu, który osiągałby niezdławioną moc ok. 700 KM, jak również miał masę własną zmniejszoną o ok. 200 kg i stosowany mógłby być wyłącznie na torze. Samochód wyprodukowany był w całości z tworzywa sztucznego (kevlar) a silnik zamontowany został bezpośrednio na tylnej ściance (produkcji kompozytów podjęła się firma DPS). Układ hamulcowy wyprodukowała firma AP Racing, aluminiowe tarcze o rozmiarze 330mm podobnych do tych z Ferrari F40. Dzięki rozkładowi mas wynoszącemu 50:50 i niskiej masie własnej na hamowanie ze 100km/h do 0 samochód potrzebował niespełna 32 metrów. Jako silnika użyto wyczynowej jednostki Yamahy z F1 o zdławionej mocy 400 KM, na potrzeby rynku cywilnego o mniej uciążliwej eksploatacji i o lepszej trwałości mechanizmów. W 1992 roku OX99-11 był pierwszym samochodem z wyczynowym układem napędowym zaprezentowanym publicznie, a nie jak deklarowała w 1997 roku firma Ferrari, gdzie ich produkt miałby być takim samochodem. Później tego samego dokonano w 1995 roku w samochodach Renault Espace F1 i właśnie Ferrari F50. Z elektronicznych gadżetów zastosowano tylko układ ABS. Nie zastosowano kontroli trakcji, ani poduszek powietrznych z powodu obniżenia rangi auta wyścigowego do klasy GT.