29e Grammy Awards

De 29e uitreiking van de jaarlijkse Grammy Awards vond plaats op 24 februari 1987 in het Shrine Auditorium in Los Angeles. De show werd gepresenteerd door acteur Billy Crystal en uitgezonden door CBS. Het waren de oude rotten in het vak die de Grammy's van 1987 domineerden. De belangrijkste prijzen gingen in veel gevallen naar artiesten die al in de jaren 60 hun eerste hits hadden gehad. Onder hen waren Paul Simon, Steve Winwood, Tina Turner, Barbra Streisand en James Brown. Paul Simon won de belangrijkste prijs (voor Album of the Year) met zijn album Graceland. Het was de derde keer dat hij deze prijs ontving; in 1971 won hij als helft van Simon & Garfunkel met Bridge Over Troubled Water en in 1976 met zijn soloalbum Still Crazy After All These Years. Daarna had hij nooit meer een Grammy gewonnen, tot hij met Graceland weer succesvol was. Een andere oudgediende, Steve Winwood, was succesvol in de Record of the Year-categorie, met de single Higher Love. Het nummer won tevens in de categorie voor beste popzanger. Het album waar het nummer vanaf kwam, Back in the High Life, leverde een Grammy op voor de technici. Componisten Burt Bacharach en Carole Bayer Sager - schrijvers van vele hits in de jaren 60 en 70 - wonnen een Grammy voor de Song of the Year, met That's What Friends Are For. Het nummer was een paar jaar eerder geschreven voor Rod Stewart, maar werd pas een hit in de uitvoering van Elton John, Dionne Warwick, Stevie Wonder & Gladys Knight. Zij kregen een Grammy in de categorie voor beste pop-opname voor een groep. Voor Elton John was dit zijn eerste Grammy in zijn carrière. Gitarist Duane Eddy, die populair was rond 1960, won eveneens zijn eerste Grammy. Hij deed dat met Peter Gunn in de uitvoering van Art of Noise waarop Eddy gastmuzikant was. Tina Turner won voor het derde opeenvolgende jaar de categorie voor beste rockzangeres, terwijl James Brown zijn eerste Grammy won sinds 1966 met Living in America. Barbra Streisand won een prijs voor beste popzangeres met The Broadway Album, 23 jaar na haar eerste Grammy-winst. Ook in de overige categorieën waren het voornamelijk de oudgedienden die de prijzen wonnen. In de klassieke categorieën won pianist Vladimir Horowitz twee Grammy's, waarmee zijn totaal op twintig kwam. Dirigent Georg Solti kon zijn 25e Grammy aan zijn prijzenkast toevoegen. Hij was op dat moment (en is dat nog steeds) recordhouder. De categorie Gesproken Woord werd gewonnen door een bijzonder gezelschap. In 1985 hadden een paar grote namen uit de vroege rock-n-roll onder de naam Class of '55 een reünie-album opgenomen onder leiding van producent Sam Phillips. Het ging om Johnny Cash, Carl Perkins, Roy Orbison, Jerry Lee Lewis en Ricky Nelson. Die reünieplaat won geen Grammy, maar wel een album met daarop interviews met deze artiesten over het project. Die plaat won een Grammy; voor Perkins, Lewis, Nelson en Phillips was het hun eerste (en enige) Grammy Award. Voor Nelson was het een postume prijs; hij was overleden op oudejaarsdag 1985. Er was één nieuwe categorie: New Age. De stijgende populariteit van deze muziek resulteerde in een eigen Grammy.