Angelsaksische Kroniek

De Angelsaksische kroniek (Engels: Anglo-Saxon Chronicle) is een verzameling manuscripten die de geschiedenis beschrijft van de Angelsaksen en hun vestiging op de Britse Eilanden. De (beknopte) geschiedschrijving begint al in 60 v.Chr. en loopt door tot diep in de 12e eeuw. Hoewel er geen bewijs voor is, wordt vaak gesteld dat de kronieken ontstonden op initiatief van koning Alfred de Grote. Het oudste manuscript staat bekend als de Parker Chronicle (naar een vroegere eigenaar ervan, Matthew Parker) of de Winchester Chronicle. De kronieken bevatten de eerste Europese aaneengesloten geschiedschrijving in een Germaanse landstaal. Van de zeven nog bestaande manuscripten zijn er zes geschreven in Oudengels of vroeg Middelengels, het zevende bevat een mengeling van Oudengels en Latijn. De kronieken ontstonden vooral als middel om gebeurtenissen op datum te boekstaven en ordenen. Alom bestond het geloof dat de wereld in het jaar 1000 zou vergaan en men achtte het belangrijk zijn plaats aan het eind der tijden vast te leggen. De annalen werden voornamelijk bewaard en bewerkt in kloosters en waren vaak zeer plaatsgebonden documenten. Zo werden zaken vermeld als de opbrengst van de oogst en de bijenschaarste, terwijl politieke zaken die verder weg speelden grotendeels werden genegeerd. Veel van de informatie stamt echter uit de tweede hand of is gebaseerd op geruchten over gebeurtenissen die elders plaatsvonden. De geschiedschrijving kan daardoor onbetrouwbaar zijn. Voor sommige perioden en plaatsen is de kroniek echter de enige belangrijke nog bestaande bron van informatie. De manuscripten werden op verschillende plaatsen geschreven en vertonen tekenen van bepaalde vooroordelen die bij de schrijvers leefden.