czysta eteryczna dusza określana przez starożytnych filozofów jako rozproszona w całej naturze
via Wikidata · CC0
Anima mundi (łac.), dusza świata (gr.) psychē tou kósmou – czysta eteryczna dusza, którą niektórzy starożytni filozofowie określali jako rozproszoną w całej naturze. Została stworzona do ożywienia całej materii w tym samym kierunku, w jakim dusza została stworzona do ożywienia człowieka. Pojęcie to stworzył Platon, jest ono także powiązane z filozofią wschodnią hinduizmu. W późniejszym okresie stoicy zaczęli wierzyć, że jest to jedyna potęga życiowa we wszechświecie. Podobne poglądy mieli filozofowie hermetyczni tacy jak Paracelsus, Baruch Spinoza, Gottfried Leibniz i później Friedrich Schelling (1775-1854). Poglądy te były rozwijane od 1960 r. przez wierzących w hipotezę Gai Jamesa Lovelocka.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA
via Wikidata sitelinks · CC0
Discovered by embedding cosine similarity (sentence-transformers MiniLM, 384-dim).