Zespół antycholinergiczny

Zespół antycholinergiczny jest zespołem objawowym, charakteryzującym się zmianą zachowania, powstającym w wyniku ubocznych działań leków blokujących receptory muskarynowe (głównie M1) występujące w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym, których naturalnym agonistą jest acetylocholina. Do substancji wywołujących zespół antycholinergiczny zaliczamy alkaloidy tropanowe (atropina, skopolamina) oraz leki z grup: * leki przeciwhistaminowe (difenhydramina, dimenhydrynat) * leki stosowane w chorobie Parkinsona (benzatropina, biperyden) * trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne TLPD (amitryptylina, imipramina, klomipramina) * leki przeciwpsychotyczne (olanzapina, klozapina) * neuroleptyki pochodne fenotiazyny (chlorpromazyna, prochlorperazyna, prometazyna, tiorydazyna) Zespół antycholinergiczny został opisany przez Winklera w 1952 roku u zwierząt doświadczalnych którym podawano atropinę. Charakteryzuje się zmianą, „rozkojarzeniem” zapisu EEG wskazującym na II i III stadium snu i zachowaną aktywnością ruchową. U człowieka występuje po podaniu odpowiednich dawek atropiny lub innych leków cholinolitycznych.