Tunel Atlantycki

Tunel Atlantycki (norw. Atlanterhavstunnelen) – tunel podmorski w Norwegii, w ciągu drogi okręgowej nr 64, łączący gminę Kristiansund z gminą Averøy w okręgu Møre og Romsdal. Wschodni koniec tunelu (63°07′32″N 7°43′26″E/63,125556 7,723889) znajduje się na wyspie w mieście Kristiansund, a zachodni koniec tunelu (63°06′30″N 7°38′05″E/63,108333 7,634722) znajduje się na wyspie , na zachód od wsi Sveggen. Długi na 5.727 metrów tunel biegnie pod Bremsnesfjorden, osiągając głębokość 250 metrów pod poziomem morza, co czyni go jednym z najgłębszych tuneli podwodnych na świecie. Maksymalne nachylenie spadku drogi wynosi 10%. Przygotowanie robót rozpoczęto jesienią 2006, a drążenie zaczęło się w kwietniu 2007 roku. Ostatecznie tunel został oddany do użytku 19 grudnia 2009, tj. rok później niż początkowo szacowano. Po początkowo bardzo dobrym przebiegu robót, poważne kłopoty pojawiły się w marcu 2008, kiedy w niemal najniższej części tunelu nastąpiło osuwisko. Rozwiązywanie nieoczekiwanych poważnych problemów spowodowało powstanie opóźnień i przekroczenie pierwotnie planowanych kosztów, które pierwotnie planowano (wraz z drogami dojazdowymi) na poziomie 635 milionów koron norweskich. W dniu 19 marca 2009 nastąpił przełom – tunel stał się drożny, choć jeszcze w listopadzie 2008 kierownictwo budowy deklarowało, że może się to stać jeszcze przed Bożym Narodzeniem 2008 roku. Nazwa wynika z faktu, iż obie wyspy, które tunel łączy położone są na otwartym Oceanie Atlantyckim i nawiązuje do nazwy atrakcji turystycznej Atlanterhavsveien – Drogi Atlantyckiej, biegnącej przez szereg małych wysp z widokiem na morze, fiord i góry, łącząc Averøy z lądem stałym w pobliżu miasta Molde.