znaki opierające się na języku migowym, służące do komunikowania się z niemowlętami
Bobomigi – znaki opierające się na języku migowym, służące komunikowaniu się z niemowlętami (także w słyszących rodzinach), nazywane językiem migowym dla niemowląt. Używanie migania w komunikacji z niemowlętami opiera się na założeniu, że dziecko jest w stanie się komunikować zanim wykształci umiejętność kontroli aparatu mowy. Zwolennicy migania z dziećmi argumentują, że dzięki jego wykorzystaniu możliwy jest obustronny kontakt z niemowlęciem od razu, gdy rozwój koordynacji ręka-oko pozwala mu na powtórzenie prostych znaków najpopularniejszych słów, takich jak: jeść, pić, spać, mleko, światło, miś. Ma to miejsce od około dziewiątego miesiąca życia dziecka, po mniej więcej dwumiesięcznym okresie konsekwentnego powtarzania przyjętych znaków (dla porównania – dziecko wypowiada pierwsze proste słowa około dwunastego miesiąca życia). Bobomigi zostały opracowane na potrzeby polskojęzycznych dzieci przez Danutę Mikulską bazują na znakach polskiego języka migowego, choć nie muszą być ich dokładnym odzwierciedleniem. Polska wersja bobomigów opiera się na metodzie „SIGN2BABY” . Każdy utworzony w ten sposób znak migowy jest – ważne, by był wprowadzany konsekwentnie przez wszystkie osoby rozmawiające z dzieckiem. Wzmocnienie przekazu następuje dzięki jednoczesnemu pokazaniu danej rzeczy, foniczne wypowiedzenie jej nazwy oraz wprowadzenie właściwego bobomigu.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA
via Wikidata sitelinks · CC0
Discovered by embedding cosine similarity (sentence-transformers MiniLM, 384-dim).