Calanus of India

Kalanos (Oudgrieks: Καλανὸς), Calanus, Caranus, Kalýana of Sphínēs (ca. 398–323 v.Chr.) was een gymnosofist, een Indische ascetisch filosoof, die Alexander de Grote begeleidde op zijn reis terug naar Perzië. Op hoge leeftijd maakte Kalanos vanwege de met zijn ouderdom gepaard gaande kwalen een einde aan zijn leven door zelfverbranding. Toen de Indische campagne van Alexander de Grote in 326 v.Chr. in Taxila arriveerde, zou Alexander – een volgeling van de filosoof Sinope – naar de gymnosofisten hebben gestuurd, aangezien de gymnosofisten zich niet lieten ontbieden. Onesicritus zou zich hebben moeten uitkleden voordat de gymnosofisten verder met hem in discussie gingen. , de leider van de gymnosofisten, zou geweigerd hebben om mee te komen naar Alexander en zou Kalanos bekritiseerd hebben toen deze wel meeging. Volgens Philo van Alexandrië zou Kalanos gedwongen zijn, maar dat wordt in andere bronnen niet genoemd. Arrianus meldde dan weer dat de Indische koning Kalanos zover had gekregen. Volgens Onesicritus kreeg Kalanos zijn bijnaam omdat hij iedereen groette met kale. Zijn eigenlijke naam zou Sphínēs zijn geweest. Kale zou mogelijk een Griekse verbastering van zijn, wat in boeddhistische geschriften veel voorkomt als edele vriend.