Nadmorski Park Krajobrazowy

Nadmorski Park Krajobrazowy (kaszb. Nadmòrsczi Park Krajòbrazny) – park krajobrazowy położony w północnej Polsce, utworzony w 1978 roku. Obejmuje pas wybrzeża od Białogóry po Mierzeję Helską, Zatokę Pucką i jej zachodnie wybrzeże. Powierzchnia parku wynosi 188,04 km², natomiast jego otulina zajmuje 175,40 km². W Nadmorskim Parku Krajobrazowym występują wszystkie typy wybrzeża charakterystyczne dla południowego Bałtyku. Charakterystycznym elementem są tu torfowiska, w tym najbardziej wysunięte na wschód torfowiska wysokie typu atlantyckiego. Prawie połowa parku jest porośnięta lasem, w szczególności sosnowym. Na przylądku Rozewie znajduje się rezerwat buków. Fauna to ptaki takie jak mewy, myszołowy, bataliony. W przybrzeżnych wodach bogactwo glonów, skorupiaków oraz mięczaków. Występuje tu również wiele gatunków ryb: ciernik, płoć, okoń, węgorz. Zatoka Pucka jest akwenem dla foki szarej. Można ją również oglądać w helskim fokarium.