Graafschap Veldenz

Het graafschap Veldenz (Duits: Grafschaft Veldenz) was een wereldlijk territorium in het Heilige Roomse Rijk. Aanvankelijk werd het graafschap geregeerd door het , dat afstamde van . Rond 1270 vielen de Veldenze gebieden aan het huis . DE belangrijkste residenties van de graven waren Meisenheim en, vanaf 1214, het kasteel bij Kusel. Het verloor rond 1200 zijn status als bestuurscentrum. Het territorium van de graven van Veldenz bestond uit verschillende niet aaneengesloten gebieden. Aan de Moezel, ten westen van Bernkastel, lag het kasteel van Veldenz met omliggende dorpen en landerijen. Het grootste gedeelte van het graafschap lag in het stroomgebied van de , ten zuiden van de rivier de . Veldenz ontstond als zelfstandig graafschap tussen 1113 en 1134 na een gebiedsdeling binnen de dynastie van de . Gerlach I noemde zich als eerste graaf naar het kasteel in het Moezeldal. Rond 1260 stierf het gravenhuis in mannelijke lijn uit. De Veldenze gebieden kwamen door huwelijk aan de heren van Geroldseck. De nieuwe dynastie verstevigde zijn machtspositie en wist het uit verschillende lenen opgebouwde graafschap tot een landsheerlijkheid uit te bouwen. De laatste zelfstandige graaf van Veldenz, Frederik III, erfde in 1437 nog een deel van Sponheim. Na zijn dood in 1444 viel Veldenz aan zijn schoonzoon, paltsgraaf Stefan van Simmern-Zweibrücken. In 1453 werd het voormalige graafschap onderdeel van het hertogdom Palts-Zweibrücken.