Dos de Mayo

Dos de Mayo (z hiszp. „2 maja”) – ludowe powstanie, które wybuchło w Madrycie w czasie hiszpańskiej wojny niepodległościowej toczonej przeciwko Francuzom okupującym stolicę Hiszpanii. Powstanie wybuchło 2 maja 1808 i zostało krwawo stłumione szarżami mameluków marszałka Joachima Murata. Podczas zamieszek zginęło około 150 Francuzów. Następnego dnia żołnierze rozstrzelali 104 uczestników zajść. Zryw ludności Madrytu uwiecznił na swych obrazach i grafikach malarz hiszpański Francisco Goya, który sam – należąc do zwolenników Francji – po wojnie musiał wyemigrować do Bordeaux, by uniknąć represji. Masowy ruch partyzancki, wsparty zbrojną interwencją brytyjskiego korpusu ekspedycyjnego Wellingtona w Portugalii, doprowadził do wyparcia Francuzów z Półwyspu Iberyjskiego i zakończenia wojny w 1814.