Edgar du Perron

Du Perrons éducation sentimentale in een harde en soms wrede koloniale maatschappij heeft een onuitwisbaar stempel op hem gedrukt. Hij heeft maar weinig formeel onderwijs genoten en nooit de tweede klas van de HBS gehaald. Een maatschappelijke loopbaan heeft hij nooit geambieerd, een baantje als assistent-bibliothecaris bij het Bataviaasch Genootschap moest hij opgeven toen zijn ouders besloten zich in Europa te vestigen. Tussen 28 augustus 1921, toen hij in Marseille landde, en 13 oktober 1936, toen hij weer naar Indië terugging, heeft hij in Brussel, Gistoux (op het kasteeltje van zijn ouders), Bellevue en Parijs gewoond en veel door Europa gereisd, onderwijl hard werkend aan zijn literaire carrière. De beurskrach van 1929 en de economische wereldcrisis van de jaren dertig noodzaakten hem van de pen te gaan leven. Du Perron heeft gepubliceerd onder de pseudoniemen Joseph Joséphin, Bodor Guíla, Duco Perkens, W.C. Kloot van Neukema, Cesar Bombay en Angèle Baedens. De auteursnaam E. du Perron was voor het eerst in Indië gebruikt en werd gangbaar vanaf het moment dat Duco Perkens ten grave was gedragen (1926). Du Perron was redacteur van Avontuur (1928) en van Forum (1932-1933). Van literaire genootschappen en manifestaties van het literaire establishment moest hij niets hebben; literaire prijzen zijn hem nooit toegekend. Hij was buitengewoon belezen, vooral in de Franse literatuur. Behalve aan Forum heeft hij ook meegewerkt aan De Driehoek (1925-1926), Den Gulden Winckel, Groot-Nederland, Het Vaderland en de Nieuwe Rotterdamsche Courant. Tijdens zijn bijna 3-jarig verblijf in Indië (1936-1939) verzorgde hij een literaire kroniek in het Bataviaasch Nieuwsblad. In september 1939 vestigde hij zich met Elisabeth de Roos zijn (tweede) vrouw en zoontje Alain in Nederland. Op 14 mei 1940, enkele dagen na de gedwongen evacuatie uit zijn eigen huis, stierf hij in de kustplaats Bergen aan een hartkramp. Ga naar de website Eduperron.nl voor het volledige werk van Du Perron