Also known as Elena Nikolaevna Baturina
rosyjska przedsiębiorczyni
5 total works indexed
· 2009 · cited 12,572x
· 2021 · cited 11,552x
· 2018 · cited 10,795x
· 2020 · cited 9,734x
Jelena Nikołajewna Baturina (ros. Елена Николаевна Батурина; ur. 8 marca 1963 w Moskwie) – rosyjska przedsiębiorczyni. Po ukończeniu szkoły średniej podjęła pracę jako technik w fabryce narzędzi Frazera. Potem uzupełniła edukację, studiując na w Moskwie. W 1991 roku wyszła za mąż za Jurija Łużkowa, późniejszego mera Moskwy. W 1991 roku założyła, wraz z bratem , spółkę , produkującą plastikowe przedmioty codziennego użytku (wiadra, tacki). W 1998 roku Inteko wygrało przetarg na dostawę plastikowych krzesełek na modernizowany Stadion Łużniki. W 2002 roku Inteko zakupiło kilka fabryk cementu, stając się jego drugim co do wielkości producentem w Rosji. Trzy lata później biznes cementowy odkupił Fiłariet Galczew, tworząc holding Eurocement. W 2008 roku, przed kryzysem finansowym, majątek Jeleny Baturiny szacowany był na 4,2 mld $, a w 2012 roku na 1,2 mld $, co dawało jej tytuł najbogatszej kobiety w Rosji. W 2011 roku, po tym, jak Dmitrij Miedwiediew odwołał Jurija Łużkowa ze stanowiska mera Moskwy, Baturina sprzedała większość swoich udziałów w Inteko i, wraz z mężem i dwoma córkami, wyjechała do Londynu. Zajęła się inwestowaniem w sieci hotelowe.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA
· 2018 · cited 9,365x
via Crossref · CC0
via Wikidata · CC0
via Wikidata sitelinks · CC0
Discovered by embedding cosine similarity (sentence-transformers MiniLM, 384-dim).