Émile Friant

Émile Friant (ur. 16 kwietnia 1863 w Dieuze, zm. 9 czerwca 1932 w Paryżu) – francuski malarz realista. Po wojnie francusko-pruskiej i zajęciu Lotaryngii i Alzacji przez Niemcy, jego rodzina przeniosła się do Nancy. Uczył się początkowa w miejscowej Lycée Loritz. Naukę kontynuował w Szkole Sztuk Pięknych w Nancy, a następnie w Paryżu w École des Beaux-Arts pod kierunkiem Alexandre Cabanela. W 1883 otrzymał drugą nagrodę w Prix de Rome za obraz Edipe maudissant son fils Polynice, w 1889, podczas Wystawy Powszechnej, otrzymał złoty medal za płótno La Toussaint. Był rozpoznawanym i cenionym twórcą. Malował skrajnie naturalistyczne obrazy, fascynował się i posiłkował fotografią. Tematem jego prac były sceny z życia codziennego i portrety. Był cenionym nauczycielem w Państwowej Szkole Sztuk Pięknych w Nancy. W 1923 został członkiem paryskiej Akademii Sztuk Pięknych (École des Beaux-Arts), a w 1931 otrzymał komandorię Legii Honorowej. Zmarł w 1932 i pochowany został w Nancy na cmentarzu de Préville.