Fort C.F. Smith

Fort C.F. Smith – posterunek wojskowy utworzony w kraju rzeki Powder przez US Army na Terytorium Montany 12 sierpnia 1866, w czasie trwania wojny Czerwonej Chmury. Założony na rozkaz płk. Henry'ego B. Carringtona, był jednym z trzech fortów na trasie łączącej Fort Phil Kearny i Fort Reno, które miały chronić przed Indianam szlak Bozemana, biegnący ze złotonośnych pól Montany do Fortu Laramie. Początkowo nazywany Fort Ransom, został nieco później przemianowany dla uczczenia gen. . Zbudowany był na planie kwadratu o boku długości około 40 metrów. Umocnienia fortu zbudowane były po części z cegieł adobe, a po części w formie drewnianej palisady. Na wszystkich czterech rogach wznosiły się bastiony obronne, a w pobliżu jednej z palisad wieża obserwacyjna. W forcie wznosiło się kilka budynków: komendantura, koszary i stajnie oraz tartak. W roku 1866 w forcie stacjonowały dwie kompanie 18. pułku piechoty US Army (90-100 oficerów i żołnierzy), a w roku następnym 400 ludzi z 27. pułku piechoty. Znaczny oddział Szejenów bezskutecznie atakował grupę 6 cywilnych kosiarzy i chroniących ich 20 żołnierzy podczas tzw. boju na łące w sierpniu 1867. Armia ostatecznie opuściła umocnienia Fortu C.F. Smith, wypełniając warunki traktatu pokojowego, podpisanego w Forcie Laramie w roku 1868. Nieistniejący fort znajduje się na obszarze rezerwatu Wron.