Gaston Charles Pierre de Lévis de Mirepoix

Gaston Pierre Charles de Lévis (ur. 2 grudnia 1699, zm. 24 września 1757 w Montpellier) – francuski dyplomata i wojskowy, książę de Mirepoix od 1751, marszałek Francji od 1757. W roku 1702 odziedziczył tytuł pana (seigneur) de Mirepoix gdy zmarł jego ojciec . Jego żoną została , która była wnuczką bardzo bogatego finansisty Samuela Bernarda. Wysłany do Wiednia w 1738 jako ambasador nadzwyczajny, uzyskał 18 listopada 1738 zgodę cesarza Karola VI na to, by Stanisław Leszczyński otrzymał zadośćuczynienie za stracony tron polski w postaci Lotaryngii, co było ogromnym dyplomatycznym sukcesem. W latach 1738-1739 był ambasadorem nadzwyczajnym w Londynie. Powrócił do Paryża pod koniec roku 1739, gdzie w uznaniu zasług dyplomatycznych mianowany został marszałkiem polnym (Maréchal de Camp). W latach 1749-1755 znów był ambasadorem w Londynie. Uczestniczył we wszystkich niemal walkach w Czechach, gdzie jego przełożonym był Maurycy Saski. W 1751 uczyniony księciem. W 1757 marszałkiem Francji.