język gorap

Język gorap – bliżej niezbadany język używany w prowincji Moluki Północne w Indonezji, przez społeczność etniczną Gorap. Według danych z 1992 r. posługuje się nim 1000 osób. Jego użytkownicy zamieszkują dwie wsie Bobaneigo na wyspie Halmahera (kecamatan Kao Teluk, kabupaten Halmahera Utara oraz kecamatan Jailolo Timur, kabupaten Halmahera Barat), a także wsie Pilowo i Waringin na pobliskiej Morotai. Jego przynależność lingwistyczna pozostaje niejasna. Przez autorów bazy danych Glottolog (2.3) został zaliczony do języków malajskich w ramach rodziny austronezyjskiej. W publikacji Glottolog (4.6) został sklasyfikowany jako handlowa odmiana języka malajskiego, blisko spokrewniona z malajskim miasta Manado i malajskim Moluków Północnych. Z informacji serwisu Endangered Languages Project wynika, że jest to język kreolski o podłożu austronezyjskim, z mieszanym słownictwem. Publikacja Ethnologue podaje, że jego słownictwo wywodzi się z języków malajskiego i ternate. Według miejscowej ludności powstał w wyniku wymieszania się lokalnego malajskiego z językiem przybyszów z południowo-wschodniego Sulawesi. F.S.A. de Clercq w swojej książce Bijdragen tot de kennis der residentie Ternate (1890) odnotował, że ludność Gorap wywodzi się z regionu Manggarai na Flores, a także (ang.) i wyspy Buton, u wybrzeży Sulawesi (mieli zostać porwani przez piratów z Halmahery). Jest zagrożony wymarciem. Znajduje się pod presją dominujących lokalnie języków, które użyczyły mu większość leksyki. W 2014 r. wydano słownik gorap-indonezyjski.