Równanie Clapeyrona

Równanie Clapeyrona, równanie stanu gazu doskonałego – równanie stanu opisujące związek pomiędzy temperaturą, ciśnieniem i objętością gazu doskonałego, a w sposób przybliżony opisujące gazy rzeczywiste. Sformułowane zostało w 1834 roku przez Benoît Clapeyrona. Prawo to można wyrazić wzorem: gdzie: * – ciśnienie * – objętość * – objętość molowa * – liczba moli gazu, będąca miarą liczby jego cząsteczek; n = v/V * – temperatura (w kelwinach) * – uniwersalna stała gazowa: R = NAkB, gdzie: NA – stała Avogadra (liczba Avogadra), kB – stała Boltzmanna, R = 8,314 J/(mol·K) Równanie to jest wyprowadzane na podstawie założeń: * gaz składa się z poruszających się cząsteczek; * cząsteczki zderzają się ze sobą oraz ze ściankami naczynia, w którym się znajdują; * nie ma oddziaływań międzycząsteczkowych w gazie, z wyjątkiem odpychania w momencie zderzeń cząsteczek; * objętość (rozmiary) cząsteczek pomija się; * zderzenia cząsteczek są doskonale sprężyste; Równanie to, mimo że wyprowadzone w ramach wyidealizowanego modelu, dobrze opisuje większość substancji gazowych w obszarze ciśnień do ok. 100 atmosfer i temperatury do 300–400 °C, oraz w temperaturze trochę większej od temperatury skraplania gazu przy danym ciśnieniu.